Od 22 lutego 2016 roku zmieniły się zasady zawierania umów o pracę na czas określony. Wszystko za sprawą ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1220) – ten nowy akt prawny istotnie ograniczył możliwość zawierania umów o pracę na czas określony. Zgodnie z aktualnie obowiązującymi zasadami, pracodawca ma prawo zatrudniać pracownika na podstawie umowy na czas określony maksymalnie przez okres 33 miesięcy, przy czym łączna liczba takich umów zawartych z tymże pracownikiem nie może przekroczyć trzech (tzw. reguła 33/3). Po przekroczeniu którejkolwiek z tych wartości uznaje się, że pracownik jest zatrudniony na podstawie umowy na czas nieokreślony. Zmiany zostały wprowadzone w art. 25¹ § 1 Kodeksu pracy.

Od powyższej zasady wprowadzono jednak pewne wyjątki. Czytamy o nich w art. 25¹ § 4 i 5 Kodeksu pracy:

§ 4. Przepisu § 1 nie stosuje się do umów o pracę zawartych na czas określony:1) w celu zastępstwa pracownika w czasie jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy,2) w celu wykonywania pracy o charakterze dorywczym lub sezonowym,3) w celu wykonywania pracy przez okres kadencji,4) w przypadku gdy pracodawca wskaże obiektywne przyczyny leżące po jego stronie- jeżeli ich zawarcie w danym przypadku służy zaspokojeniu rzeczywistego okresowego zapotrzebowania i jest niezbędne w tym zakresie w świetle wszystkich okoliczności zawarcia umowy.§ 5. Pracodawca zawiadamia właściwego okręgowego inspektora pracy, w formie pisemnej lub elektronicznej, o zawarciu umowy o pracę, o której mowa w § 4 pkt 4, wraz ze wskazaniem przyczyn zawarcia takiej umowy, w terminie 5 dni roboczych od dnia jej zawarcia.

Zawarcie umowy o pracę na czas określony z obiektywnych przyczyn pracodawcy, o których mowa w art. 25¹ § 4 pkt 4 Kodeksu, wymaga zawiadomienia okręgowego inspektora pracy w terminie 5 dni roboczych od uzupełnienia jej treści o taką informację. Konieczne jest również wskazanie przyczyny podpisania takiej umowy.

Z dniem 22 lutego 2016 r. wszedł w życie także § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10.11.2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz. U. z 2015 r. poz. 2005) - na podstawie tego przepisu określono nowy wzór umowy o pracę, uwzględniający powyższe zmiany. Znajduje się on w załączniku do tego aktu prawnego.

Podobnie jak w poprzednim stanie prawnym, nowy wzór umowy o pracę zawiera takie dane jak m.in. datę zawarcia umowy, dane zakładu pracy, imię i nazwisko oraz adres pracownika, informację o okresie zawarcia umowy (okres próbny, czas określony, czas nieokreślony), warunki zatrudnienia oraz termin rozpoczęcia pracy. Pojawiła się jednak nowa pozycja: punkt 3 - „Przyczyny zawarcia umowy”. Pracodawca wykazuje w niej przesłankę niestosowania limitów 33/3. Uzupełnia się ją tylko w przypadku zawarcia umowy na czas określony w okolicznościach, o których mowa w zacytowanym powyżej przepisie.

Obowiązek umieszczenia takiego uzasadnienia w samej umowie wynika z art. 29 § 1¹ Kodeksu pracy:

Art. 29

(...)

§ 1¹. W przypadku zawarcia umowy o pracę na czas określony w celu, o którym mowa w art. 25¹ § 4 pkt 1-3, lub w przypadku, o którym mowa w art. 25¹ § 4 pkt 4, w umowie określa się ten cel lub okoliczności tego przypadku, przez zamieszczenie informacji o obiektywnych przyczynach uzasadniających zawarcie takiej umowy.

Dowiedz się więcej: Jak zawierać umowy o pracę na czas określony w 2016 r.

Wzór umowy o pracę obowiązujący od 22 lutego 2016 r.:

Zobacz też: Okres wypowiedzenia umowy o pracę na czas określony w 2016 r.